ΙΛΙΑΔΟΣ Ι

1 ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

2 θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη

3 πένθεϊ δ᾽ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι

4 ὡς δ᾽ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα

5 Βορρέ‿ης καὶ Ζέφυρος τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον

6 ἐλθόντ᾽ ἐξαπίνης ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν

7 κορθύεται πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν

8 ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν

9 Ἀτρεΐδης δ᾽ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ

10 φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων

11 κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον

12 μὴ δὲ βοᾶν αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο

13 ἷζον δ᾽εἰν ἀγορῇ τετιηότες ἂν δ᾽Ἀγαμέμνων

14 ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος

15 ἥ τε κατ᾽ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ

16 ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπε᾽ Ἀργείοισι μετηύδα

17 ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

18 Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ

19 σχέτλιος ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν

20 Ἴλιον ἐκπέρσαντ᾽ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι

21 νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο καί με κελεύει

22 δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν

23 οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι

24 ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα

25 ἠδ᾽ ἔτι καὶ λύσει τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον

26 ἀλλ᾽ ἄγεθ᾽ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες

27 φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

28 οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν

29 ὣς ἔφαθ᾽ οἳ δ᾽ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ

30 δὴν δ᾽ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν

31 ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης

32 Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι

33 ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ σὺ δὲ μή τι χολωθῇς

34 ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι

35 φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα ταῦτα δὲ πάντα

36 ἴσασ᾽ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες

37 σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτε‿ω

38 σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων

39 ἀλκὴν δ᾽οὔ τοι δῶκεν ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον

40 δαιμόνι᾽ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν

41 ἀπτολέμους τ᾽ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις

42 εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι

43 ἔρχεο πάρ τοι ὁδός νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης

44 ἑστᾶσ᾽ αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί

45 ἀλλ᾽ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

46 εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ

47 φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

48 νῶϊ δ᾽ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθ᾽ εἰς ὅ κε τέκμωρ

49 Ἰλίου εὕρωμεν σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν

50 ὣς ἔφαθ᾽ οἳ δ᾽ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν

51 μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο

52 τοῖσι δ᾽ἀνιστάμενος μετεφώνεεν ἱππότα Νέστωρ

53 Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι

54 καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος

55 οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί

56 οὐδὲ πάλιν ἐρέει ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων

57 ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης

58 ὁπλότατος γενεῆφιν ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις

59 Ἀργείων βασιλῆας ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες

60 ἀλλ᾽ ἄγ᾽ ἐγών ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι

61 ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι οὐδέ κέ τίς μοι

62 μῦθον ἀτιμήσει᾽ οὐδὲ κρείων Ἀγαμέμνων

μῦθον ἀτιμήσει᾽ οὐδὲ κρείων Ἀγαμέμνων

α´β´

63 ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος

64 ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος

65 ἀλλ᾽ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ

66 δόρπά τ᾽ἐφοπλισόμεσθα φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι

67 λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός

68 κούροισιν μὲν ταῦτ᾽ ἐπιτέλλομαι αὐτὰρ ἔπειτα

69 Ἀτρεΐδη σὺ μὲν ἄρχε σὺ γὰρ βασιλεύτατός ἐσσι

70 δαίνυ δαῖτα γέρουσιν ἔοικέ τοι οὔ τοι ἀεικές

71 πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι τὸν νῆες Ἀχαιῶν

72 ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ᾽ εὐρέα πόντον ἄγουσι

73 πᾶσά τοί ἐσθ᾽ ὑποδεξίη πολέεσσι δ᾽ἀνάσσεις

74 πολλῶν δ᾽ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην

75 βουλὴν βουλεύσῃ μάλα δὲ χρε‿ὼ πάντας Ἀχαιοὺς

76 ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν

77 καίουσιν πυρὰ πολλά τίς ἂν τάδε γηθήσειε

78 νὺξ δ᾽ἧδ᾽ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει

79 ὣς ἔφαθ᾽ οἳ δ᾽ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο

80 ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο

81 ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν

82 ἠδ᾽ ἀμφ᾽ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος

83 ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε

84 ἠδ᾽ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον

85 ἕπτ᾽ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ

86 κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ᾽ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες

87 κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες

88 ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος

89 Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν

90 ἐς κλισίην παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα

91 οἳ δ᾽ἐπ᾽ ὀνείαθ᾽ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον

92 αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο

93 τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν

94 Νέστωρ οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή

95 ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν

96 Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον

97 ἐν σοὶ μὲν λήξω σέο δ᾽ἄρξομαι οὕνεκα πολλῶν

98 λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε

99 σκῆπτρόν τ᾽ἠδὲ θέμιστας ἵνά σφισι βουλεύῃσθα

100 τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ᾽ ἐπακοῦσαι

101 κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ ὅτ᾽ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ

102 εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν σέο δ᾽ἕξεται ὅττί κεν ἄρχῃ

103 αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα

104 οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει

105 οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ᾽ ἔτι καὶ νῦν

106 ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην

ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην

α´β´

107 χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας

108 οὔ τι καθ᾽ ἡμέτερόν γε νόον μάλα γάρ τοι ἔγωγε

109 πόλλ᾽ ἀπεμυθεόμην σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ

110 εἴξας ἄνδρα φέριστον ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν

111 ἠτίμησας ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας ἀλλ᾽ ἔτι καὶ νῦν

112 φραζώμεσθ᾽ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν

113 δώροισίν τ᾽ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι

114 τὸν δ᾽αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

115 ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας

116 ἀασάμην οὐδ᾽ αὐτὸς ἀναίνομαι ἀντί νυ πολλῶν

117 λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ

118 ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν

119 ἀλλ᾽ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας

120 ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ᾽ἀπερείσι᾽ ἄποινα

121 ὑμῖν δ᾽ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶρ᾽ ὀνομήνω

122 ἕπτ᾽ ἀπύρους τρίποδας δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα

ἕπτ᾽ ἀπύρους τρίποδας δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα

α´β´

123 αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι δώδεκα δ᾽ἵππους

124 πηγοὺς ἀθλοφόρους οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο

125 οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο

126 οὐδέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο

127 ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι

128 δώσω δ᾽ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας

129 Λεσβίδας ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς

130 ἐξελόμην αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν

131 τὰς μέν οἱ δώσω μετὰ δ᾽ἔσσεται ἣν τότ᾽ ἀπηύρων

132 κούρη Βρισῆος ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι

133 μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι

134 ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν

135 ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται εἰ δέ κεν αὖτε

136 ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ᾽ ἀλαπάξαι

137 νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω

138 εἰσελθών ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ᾽ Ἀχαιοί

139 Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω

140 αἴ κε μετ᾽ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν

141 εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ᾽ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης

142 γαμβρός κέν μοι ἔοι τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ

143 ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ

144 τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ

145 Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα

Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα

α´β´

146 τάων ἥν κ᾽ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω

147 πρὸς οἶκον Πηλῆος ἐγὼ δ᾽ἐπὶ μείλια δώσω

148 πολλὰ μάλ᾽ ὅσσ᾽ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί

149 ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα

150 Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν

Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν

α´β´

151 Φηράς τε ζαθέας ἠδ᾽ Ἄνθειαν βαθύλειμον

152 καλήν τ᾽Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν

153 πᾶσαι δ᾽ἐγγὺς ἁλός νέαται Πύλου ἠμαθόεντος

154 ἐν δ᾽ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται

155 οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι

156 καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας

157 ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο

158 δμηθήτω Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ᾽ ἀδάμαστος

159 τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων

160 καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι

161 ἠδ᾽ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι

162 τὸν δ᾽ἠμείβετ᾽ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ

163 Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον

164 δῶρα μὲν οὐκέτ᾽ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι

165 ἀλλ᾽ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν οἵ κε τάχιστα

166 ἔλθωσ᾽ ἐς κλισίην Πηληϊάδε‿ω Ἀχιλῆος

167 εἰ δ᾽ἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι οἳ δὲ πιθέσθων

168 Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω

169 αὐτὰρ ἔπειτ᾽ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς

170 κηρύκων δ᾽Ὀδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμ᾽ ἑπέσθων

171 φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ εὐφημῆσαί τε κέλεσθε

172 ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ᾽ αἴ κ᾽ἐλεήσῃ

173 ὣς φάτο τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν

174 αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν

175 κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο

176 νώμησαν δ᾽ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν

177 αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ᾽ἔπιόν θ᾽ὅσον ἤθελε θυμός

178 ὁρμῶντ᾽ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο

179 τοῖσι δὲ πόλλ᾽ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ

180 δενδίλλων ἐς ἕκαστον Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα

δενδίλλων ἐς ἕκαστον Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα

α´β´